menu คนที่ไว้ใจสุดท้ายคืองูเห่า!"เสี่ยเกาะเต่า" ตัดพ้อชีวิตเห็นภาพบาดตา โดนคนที่รักที่สุดหักหลัง ก่อนตัดสินใจลั่นไกจบชีวิต
date 14 ก.ย. 61 00:09    หมวด:
facebook twitter google plus


คนที่ไว้ใจสุดท้ายคืองูเห่า!"เสี่ยเกาะเต่า" ตัดพ้อชีวิตเห็นภาพบาดตา โดนคนที่รักที่สุดหักหลัง ก่อนตัดสินใจลั่นไกจบชีวิต

คนที่ไว้ใจสุดท้ายคืองูเห่า!"เสี่ยเกาะเต่า"ตัดพ้อชีวิตเห็นภาพบาดตาโดนคนที่รักที่สุดหักหลังก่อนตัดสินใจลั่นไกจบชีวิต


‘เสี่ยเกาะเต่า’ระบายปัญหาชีวิต!วันที่13ก.ย.จากกรณีเสี่ยเกาะเต่านายพัธรพลเอกปฐมศักดิ์หรือหนุ่มอายุ48ปีเจ้าของบริษัทดำน้ำและร้านอาหารบนเกาะเต่าสวมชุดบิ๊กไบก์ไลฟ์สดผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวก่อนจะลั่นไกยิงตัวตายคาบ้านหรูในต.มะขามเตี้ยอ.เมืองจ.สุราษฎร์ธานีสร้างความสะเทือนใจให้แก่เพื่อนและคนในครอบครัว

อย่างไรก็ตามก่อนเกิดเหตุนายพัธรพลได้ตั้งกระทู้ในเว็บไซต์พันทิปเพื่อระบายปัญหาชีวิตส่วนตัวโดยมีข้อความระบุว่า10กว่าปีที่ลงหลักปักฐานในพื้นที่ที่เรียกว่าเกาะเต่าเริ่มแรกผมเลือกมาสอนดำน้ำลึกScubaDivingที่นี่จนมาพบกับแฟนคนปัจจุบันเนื่องจากประสบการณ์การเป็นเชฟอาหารฝรั่งในต่างแดนร่วม8ปีที่นิวซีแลนด์จึงมาเช่าร้านจากครอบครัวแฟนซึ่งเป็นคนเกาะท้องถิ่นและเป็นเจ้าของสถานที่



เงินทุกบาทที่หาได้นำมาซ่อมแซมเปลี่ยนแปลงร้านให้ดีขึ้นรวมถึงสามารถกู้ซื้อบ้านราคาร่วมสามล้านคนเดียวได้โดยไม่มีผู้ค้ำต่อมาก่อตั้งบริษัทเป็นโรงเรียนสอนดำน้ำในพื้นที่ของเจ้าของเดียวกันคือครอบครัวแฟนในเมื่อขาดเงินทุนหมุนเวียนจึงตัดสินใจขายที่มรดก22ไร่มาลงทุนเพิ่ม

บริษัทเดินหน้าไปด้วยดีจนสามารถอยู่ได้และทำเงินเงินที่หามาได้ลงทุนพัฒนาพื้นที่เทปูนทำถนนขุดบ่อน้ำใช้สร้างบ้านให้เช่าตึกที่ต่อเติมจากโครงสร้างอาคารของบริษัทรวมถึงบาร์ชายหาดทั้งหมดที่ลงทุนคือในพื้นที่ของครอบครัวของแฟน

เริ่มทะเลาะกับแฟน
แน่นอนการอยู่ด้วยกันย่อมมีเรื่องทะเลาะกันบ้างแฟนเป็นคนขี้หึงในระยะแรกไม่ปล่อยแม้กระทั่งให้ออกนอกบ้านคนเดียวจนกระทั่งเพื่อนที่มาจากกรุงเทพมาดำน้ำหลายครั้งแต่แทบทุกครั้งจบด้วยการทะเลาะหึงหวงการจินตนาการคิดมากเมื่อทะเลาะกันแรงขึ้นบางครั้งมีการใช้กำลังแต่สุดท้ายจบด้วยการออกปากไล่

แฟนมีน้องสาวคนหนึ่งเวลาดีทุกอย่างก็ดีจนถึงเวลาที่ขัดใจคำว่า“ที่แม่กูของแม่กู”ก็ออกมาต้องยอมรับว่าคนเกาะเวลาด่านี่ยิ้มมากผมเป็นผู้ใหญ่กว่าทุกอย่างใช้เหตุผลมาเจอเด็กเมื่อวานซืนด่าเหมือนหมามันก็จริงที่ไปทำมาหากินในที่เค้าเอง

การทะเลาะกันในแต่ละครั้งความอดทนเพื่อลูกในขณะนั้นยังเล็กยังมีมากปัญหาหายไปแล้วก็กลับมาอีกเรื่องเดิมๆจากการจินตนาการว่าต้องมีใครมาคบหาพัวพันสนใจหลายปีผ่านมาถูกไล่มากกว่า5ครั้งลั่นปากว่า“ถ้าไม่ทำงานก็ไม่ต้องใช้เงินหนึ่งครั้ง”ปัจจุบันลูกร่วม10ขวบมีลูกคนเล็กมาอีกหนึ่ง

ไม่มีความคิดไม่มีแรงที่จะสานงานต่ออยู่ไปวันๆเหมือนไร้ค่าไร้ความหมายแทบไม่ทำงานออกทริปขี่มอเตอร์ไซค์ไปเรื่อยๆโดยหวังว่าจะมีกำลังใจมาลุยทำงานแฟนเป็นคนที่ชอบเที่ยวมาก่อนเคยแต่งงานมาแล้วแต่จบไม่สวยเป็นคนที่เข้ากับคนง่ายและคนชอบใกล้ชิดโดยเฉพาะผู้ชายเวลาเมาคุยสนุกชอบถึงเนื้อถึงตัวแม้กระทั่งลูกน้องเรือยังยอมให้ลูบหน้าลูบหลังขณะที่ผมยังนั่งมองอยู่จนถึงลูกน้องฝรั่งที่เป็นครูสอนของบริษัท


เห็นภาพบาดตา
มีอยู่ช่วงที่คุมทำเรือของบริษัทร่วมสองเดือนพอกลับมาเห็นแฟนยืนคร่อมขาลูกน้องฝรั่งคุยกันสนุกสนานแต่ไม่เคยทักเค้าเลยไม่เฉลียวใจกันคิดว่าคงทำกันเป็นเรื่องปกติการทะเลาะรึการกระทำตัวที่เกินเลยกับลูกน้องเคยคุยทุกครั้งหลังกลับมาที่บ้านไม่เคยทำให้เสียหน้า
โดยการใช้เหตุผลก็เข้าใจและยอมรับทุกครั้งแต่เหตุผลไม่เคยใช้ได้กับความงี่เง่าและการใช้อารมณ์และความไม่เคยจำ

จากความที่ไว้ใจเพราะตัวเองก็ไม่ทำกับใครคิดว่าแฟนคงไม่ทำแต่เรื่องพวกนี้ป่วยการที่ต้องไปจับตาดูคนที่ไม่ซื่อสัตย์อยากมีอะไรกัน5นาที10นาทีก็แอบมีอะไรกันได้ในทุกที่เวลามาบ้านที่สุราษฎร์ที่ซื้อไว้ถ้าผมออกทริปมอเตอร์ไซด์ก็มักจะมีเพื่อนชายหรือฝรั่งตามมาอยู่ด้วยกับเด็กๆแต่พอกลับจากออกทริปผู้ชายเหล่านั้นกลับคุยเข้าหน้ากันไม่สนิทเหมือนอึดอัดใจ

แน่นอนถ้าถามว่าไว้ใจแฟนมั้ยเดี๋ยวนี้ตอบได้ว่าไม่หลังจากมีลูกคนเล็กแฟนก็ทำหมันความต้องการมีอาจเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเค้าถ้าแอบมีอะไรกับคนอื่นได้โดยไม่ต้องกังวลเรื่องป้องกันถ้าถามว่าทำไมไม่ไว้ใจขนาดเพื่อนพรรคพวกที่สนิทกันเองที่มีครอบครัวอยู่แล้วยังเคยทักมาคุยในลักษณะหวังผลอันนี้เคยเล่าให้ฟังเอง

โทษใครมั้ยไม่โทษเพราะคนของเราเองที่ทำตัวให้คนอื่นหวังในเรื่องอย่างว่าเคยทะเลาะจนยอมตัดเพื่อนทิ้งทั้งหมดไม่สื่อสารกับใครแต่แฟนเองกลับไม่สามารถหยุดโซเชียลได้ไม่เคยค้นโทรศัพท์ว่าคุยกับใครบ้างเพราะคิดง่ายๆถ้าคนซื่อสัตย์คงไม่ทำถ้าถามว่าเชื่อว่าแอบคุยกับใครมั้ยตอนนี้ตอบได้ว่าเชื่อเคยเข้าไปดูในFacebookก็มีผู้ชายมาโพสต์ว่าโสด

หมดความไว้ใจ
ถ้าถามว่าคิดมั้ยว่าแฟนไม่ซื่อสัตย์เคยไปนอนกับคนอื่นตอบว่าคิดเพราะหมาเคยกินอุจาระแล้วมันก็ต้องแอบไปกินอีกจนได้ผมNegativeคนคนนี้ครอบครัวนี้เกาะนี้ไปแล้วจากที่เคยเป็นคนอารมณ์ดีเกาะนี้เปลี่ยนผมจากหน้ามือเป็นหลังมือคนละคนไปแล้วทุกรอยยิ้มที่ไม่เคยออกมาจากใจ

ขณะนี้ความเชื่อใจมันหมดไปพร้อมกับกำลังใจที่จะสร้างครอบครัวต่ออยู่ไปไร้ประโยชน์เพราะคำว่า“จะไปไหนก็ไปให้ไปแต่ตัว”มันก้องอยู่ตลอดเวลารวมถึง“ถ้าไม่ทำงานก็ไม่ต้องใช้เงิน”อะไรกันนี่มันคือธุระกิจที่ผมสร้างมากับมือจากประสบการณ์แนวคิดคนเกาะ(ถึงจะไม่ทั้งหมด)จะเสนอให้มาลงทุน“ถ้ามันทำไม่รอดมันก็แบกไปไม่ได้”

เห็นมาหลายเคสแต่ไม่นึกว่าจะมาโดนกับตัว“อย่าลงทุนทำกินในที่คนอื่น”นี่คือตัวอย่างที่ชัดเจนเพราะถ้าวันใดถูกไล่จะเหลือแต่ตัวใช่ผมเหลือแต่ตัวจริงๆโดยไม่เฉลียวใจมาก่อนเสียดายเวลาเสียดายความคิดที่ทุ่มเทตอนนี้ตัวเองสุขภาพไม่ดีเหมือนตอนหนุ่มๆเพราะอีกไม่กี่ปีจะถึงห้าสิบแล้ว


โดนไล่ออกจากเกาะ
ด้วยสถานะปัจจุบันเป็นหมอนรองกระดูกสามข้อเป็นนิ้วล็อกทั้งสองข้างมีปัญหาบ่อยกับระบบทางเดินอาหารสายตาที่เริ่มไม่ปกติปีที่แล้วผ่าตัดไปสองครั้งวัวแก่ยามหมดประโยชน์ก็ต้องเข้าโรงฆ่าสัตว์ผมคงไม่มีประโยชน์สำหรับคนที่นั่นแล้วเมื่อถึงทางแยกแล้วก็ถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตอีกครั้ง

สามเดือนที่จากไปร่อนเร่ข้างนอกคิดแต่ว่าอาจจะมีอะไรดีขึ้นกลับมารอบนี้ก็ยิ่งปวดใจมากกว่าเดิมเคยเจรจาแต่คำขอคืนดีกลับขอแบบพูดไปทีระบบงานทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดตัดสินใจทำกับลูกน้องโดยไม่มีผมถามตรงๆวามีใครคุยด้วยมั้ยก็ยอมรับตรงๆว่ามีหลายคนเค้าคงมีโครงการมากมายในหัวหลังจากที่ผมออกปากยกทุกอย่างให้เพื่อเด็กทั้งสองจะได้มีอนาคต

เค้าคงคิดว่าตัวเค้าเองเก่งทางด้านธุรกิจทั้งๆที่ตอนแรกพบกันเค้าแค่ทำอาหารในร้านแม่เค้าและเที่ยวดื่มไปวันๆผมเติบโตมาในครอบครัวที่ทำธุรกิจจึงมีแนวคิดและพาเค้าสร้างตัวจนมาถึงปัจจุบันคำว่าบ้านที่เคยคิดลงหลักปักฐานมันกลับไม่ใช่ผมไม่มีบ้านไม่มีอนาคตให้กับเด็กทั้งสองที่เกาะตอนนี้ไม่เหลือที่ให้ผมกลับไปแล้วมันน่าเศร้ามากมาย


หมดทุกอย่างไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะใช้ชีวิตต่อหลังจากที่ครอบครัวนี้ได้ครอบครองทุกอย่างไปแล้วเงินทุกอย่างถูกเปลี่ยนไปบัญชีใหม่บิลทุกอย่างที่เป็นชื่อของผมถูกระงับการจ่ายเช่นบัตรเครดิตที่ใช้ร่วมกันหรือบิลโทรศัพท์นึกไม่ถึงและไม่เคยเตรียมตัวที่จะเจอสถานะการณ์แบบนี้นึกไม่ถึงว่าคนที่ไว้ใจที่สุดจะกลายมาเป็นงูเห่า


cr/ประชาชนคนของพระราชา/khaosod







โพสต์โดยสมาชิก : Ao